ترکها از نژاد خاصی نیستند. آنها اختلاطی از آریاییها ، اقوام قبل از آریاییها ، قبایل ترکان مهاجر به

ویژه ترکهای عثمانی ، اعراب ، مردم شمال اروپا و یونان هستند.

ترکها با جمعیت 75000000 نفر یکی از سه کشور جوان دنیا ( ایران ، ترکیه ، مکزیک )

می باشد. ترکیه از نظر آب و هوایی ، نقاط کوهستانی و جنوب و شمال این کشور مثل ایران است.

فقط کویر ما را ندارد و از لحاظ سوق الجیشی کمی به سرزمین ما شباهت دارد.

امرار معاش بیشتر از طریق کشاورزی است و جدیدا خدمات و صنعت از جمله پوشاک و...به

اروپا صادر می کنند. در سال 2004 بیش از پانزده میلیون نفر از ترکیه به عنوان جهانگرد بازدید

کرده اند.

ترکها مقیم اروپا وقتی به کشورشان برمیگردند پول وارد کشورشان می کنند ( اما بیشتر پول خارج

می کنیم. )

روحیه غالب آنها ، روح نظامی است در پیمان ناتو نقش گوشت دم تانک را بازی می کنند. در وهله

اول احساس می کنید که بلند صحبت می کنند ولی بعدها عادت خواهید کرد.

قرابت سلیقه ای بین ایرانیان و ترکها بسیار زیاد است. اصل بسیاری از لغات ترکی استانبولی ،

فارسی است به ویژه اصطلاحات مذهبی مثل لب دریا ، آبدست ( =وضو ) بد دعا ( =نفرین ) ،

پیغمبر ( =پیغمبر ) نماز ( =نماز ) و...واژه هایی دیگر مانند ؛ آویزه ( لوستر ) خسته خانه

( بیمارستان )، همشیره ( پرستار ) عجز خانه ( دارو خانه ) چارشی ( چارسوق = پاساژ و... )

پس از مدتی در ترکیه احساس تنهایی نمی کنید.

ترکها حنفی مذهب هستند و ابوحنیفه ایرانی است. ( هم او بود که گفت اگر نمی توانید نماز را به

عربی بخوانید به فارسی ادا کنید. ).

آتاتورک اصالتا یونانی است و در سالونیک متولد شده است.

تنها سفر خارجی رضاشاه به ترکیه بوده است که مجسمه اش در یکی از میادین استانبول

هنوز وجود دارد.

رضاشاه از آتاتورک و امان الله خان ، پادشاه افغانستان ، از رضاخان تقلید کرد و هر یک نسبت

به مقدار تقلیدشان در تغییر جامعه موفق بوده اند.

ترکها کمتر به ایران  می آیند کمتر از 1 درصد توریستها ایران اهل ترکیه هستند و بیشتر توریستهای

ترکیه ایرانی هستند حدود 19 درصد.

مردم ترکیه از لحاظ سنتهای مذهبی محکمتر از عربها و ایرانیها عمل می کنند.

سخت کوشی و سخت زیستی را باید به روحیه نظامی گری ترکها اضافه کرد.

منبع:http://iranteravel.blogfa.com