مساحت : 329758 کیلومتر مربع

جمعیت : 25 میلیون نفر

پایتخت : کوالالامپور

مردم : مالائی ها 57% از جمعیت این کشور را تشکیل میدهند . باقیمانده جمعیت از اقلیتهای چینی ، هندی و مابقی گروه های نژادی تشکیل میشود .

زبان : باهاسا ملایو Bahasa Melayu  زبان رسمی است اما زبان انگلیسی بطور گسترده استفاده و صحبت میشود . زبانها و لهجه های دیگر اقلیتهای نژادی هم در مالزی تکلم میشود .

مذهب : اسلام دین رسمی مالزیست اما اعتقاد به دیگر ادیان و مذاهب آزاد است .

سیستم حکومتی : دموکراسی پارلمانی با دو مجلس قانونگزاری . رئیس کشور پادشاه (Yang Di-Pertuan Agong)  و رئیس دولت ، نخست وزیر است .

آب و هوا : آب و هوای گرم و مرطوب مخصوص مناطق حاره در طول سال . درجه حرارت بین 21 تا 32 درجه سانتیگراد و اندازه ریزش باران بین 2000 تا 2500 میلیمتر میباشد .

تاریخ : میان تاریخ کشور و بافت چند نژادی – چند فرهنگی مردم این کشور رابطه ای مشتقیم وجود دارد . در کنار مالائی ها و بومیان کشور ، مهاجرانی از چین ، هند ، اندونزی و سایر نقاط جهان ترکیب جمعیتی کشور را تشکیل داده اند . چند گانگی جالب فرهنگی میتواند از تبادل دراز مدت و جاری با جهان و استعمار پرتغالی ها ، هلندی ها و بریتائی ها حکایت کند که در نتیجه آن ، سیر تکاملی کشور به سوی یک محل هم جوشی فرهنگی در آمیزش ادیان ، آداب و رسوم ، فعالیتهای فرهنگی اجتماعی ، نوع پوشش ، گویش ها و غذاها شکل گرفته است . مالزی بعنوان فدراسیون در 31 آگوست 1957 میلادی اعلام استقلال کرد .

تعطیلات اصلی : سال نو (عید فطر) – عید چینیها – روز منطقه فدارال ( اول فوریه – کوالالامپور و لابوان) – و ساک ( روز تولد بودا) – روز تولد سلطان – روز ملی (31 آگوست ) – دیپا ولی (عید هندی – به غیر از ساراواک و لابوان ) – کریسمس .

اقتصاد : صنعت بزرگترین بخش اقتصاد مالزی را تشکیل مید هد . توریسم و مواد اولیه مانند نفت ، روغن نخل ، لاستیک طبیعی و چوب نیز سهم مهمی در اقتصاد مالزی دارند .

ورود به مالزی : مسافرینی که به مالزی وارد میشوند باید پاسپورت قانونی با اعتبار حداقل 6 ماه همراه داشته باشند . بیشتر ملیتها برای دیداری تجاری یا اجتماعی از مالزی به ویزا نیاز ندارند . برای اطلاعات بیشتر لطفا با سفارتخانه های مالزی در نزدیکترین کشور محل اقامت خود یا دفاتر توریسم مالزی تماس حاصل فرمائید .

پول : واحد پول مالزی رینگت (RM) است که در بانکها و صرافیها قابل تعویض است . کلیه مقیمان و غیر مقیمان کشور موظفند به هنگام ورود (به) یا خروج (از) کشور ، فرم اظهارنامه مسافران را پر کنند . این فرمها از دو قسمت آبی و سفید تشکیل شده اند و غیر مقیمان باید قسمت سفید را پر کنند . غیرمقیمان باید به هنگام ورود (به) یا خروج (از) کشور مبلغ بیش از هزار رینگت و یا بیش از معادل 2500 دلار آمریکا (شامل چک مسافرتی ) را اظهار دارند . این اظهارنامه ها باید به هنگام خروج از کشور تحویل داده شوند .

ساعت کار بانکها : در اکثر ایالات دوشنبه ها تا جمعها 9:30 صبح تا 4 بعداظهر – شنبه ها 9:30 تا 11:30 صبح و یکشنبه ها تعطیل میباشد. در ایالات کداح ، کلانتا و ترنگانو 9:30 تا 16:00 شنبه تا چهارشنبه ؛ 9:30 تا 11:30 پنجشنبه . جمعه تعطیل . اولین شنبه هر ماه تعطیل است .

دفاتر پست : 8:30 صبح تا 5 بعداظهر به استثناء اولین شنبه هر ماه ، یکشنبه ها و تعطیلات عمومی باز هستند . در ایالات کداح ، کلانتان و ترنگانو روزهای جمعه ادارات پست تعطیل هسنتد .

زمان : 8 ساعت جلوتر ازGMT  و 16 ساعت جلوتر از زمان استاندارد پاسیفیک .

الکتریسته (برق) : ولتاژ مصرفی 220- 240 ولت  AC  با 50 سیکل در ثانیه .

واحدهای اندازه گیری : کشور مالزی از واحد متریک استفاده میکند .

تلفن : تماسهای شهری از باجه های تلفن امکان پذیری میباشد . این تلفن ها هم سکه و هم کارتهای تلفن را میپذیرند.تماس بین المللی با کارتهای مخصوص ارتباط بین المللی و همینطور از طریق دفاتر مخابرات امکان پذیر است .

ورود به کشور مالزی :بیشتر توریستتها از طریق فرودگاه بین المللی کوالالامپور  (KLLA) در 50 کیلومتری این شهر وارد کشور میشوند. فرودگاههای بین المللی  Penang   ،   Kuching   ، Kota Kinabalu   و  جزیره   Langkawi  نیز مبادی دیگر ورود به کشور هسنتد  . بندر اصلی کشور در 50 کیلومتری کوالالامپور قرار گرفته و Port Klang  نام دارد . از کشورهای تایلند و سنگاپور نیز میتوان توسط راه آهن و جاده وارد مالزی شد  .

حمل و نقل شهری : تاکسی – اتوبوس و مترو به راحتی گردشگران را به مناطق مورد نظر میرساند . ارتباطات هوایی نیز در داخل مالزی به راحتی امکان پذیر است .

محل اقامت : هتلها – متلها و پانسیون های بسیاری در مالزی با قیمتهای متفاوت وجود دارند . خانه های سیار (Houses Mobile) نیز توسط بخش خصوصی اجاره داده میشوند .

نکاتی مفید :

برای ورود به بیشتر خانه های مالزیائیها و بخصوص در مساجد و معابد کفشهای خود را در آورید . برخی مساجد برای بانوان مانتو و روسری دارند.

عکسبرداری در محلهای مقدس آزاد است اما اجازه گرفتن ضرری ندارد .

در موقع گرقتن یا دادن چیزی به کسی از دست راست استفاده کنید . از نشان دادن محلها ، اشخاص و اشیاء توسط انگشت سبابه دست راست خودداری نموده و از شصت استفاده کنید .